Serencam

biliyorum, sen şimdi

ellerinle kapatıp bu şiiri, sımsıcak

dizlerinin üstünde tutacaksın belki

şimdi

en başa dönme vakti,

düş ve yolculuk bitti...

I-

Gökyüzünden bulutlar

Yeryüzünden kuraklıklar geçer...

Yollar insanlardan

İnsanlar yollardan geçer...

Tarih tozuna

Yağmur bulutuna

Ateşler külüne döner...

Üşür umut, yorulur coşkular

Aşk da susar... Susar

Suskunluk da bir yerde

Ki bir ışıktır düş-

ünce hayat üstümüze hantal gölgesi ile

kırılır, söner...

Ve zaman, anın tetik boşluğunda

Çekip gider...

II-

Bir yaşamı karşılayan hiçbir şey yok sesimizde

Her şey buharlaşacak kadar bulutsu

Ve bir duman gibi savrulup gitti çocuksu sevinçler de...

Ömrümüz bizim şimdi

Kırık bir dal parçası

Şu kirli hayatın orta yerinde

III-

Beni sorma

Düşe kalka yürür

Azala çoğala büyürüm

Beni sorma

Toz olur dağılırım

Bağıra bağıra susar

Susa susa bağırırım

Çünkü öğrenmek için hayatın tufanını

En talan ve en alabora sokağından

Geçeceksek eğer

Dilimizde küfür

Yürekte aşk

Gözlerimizde mavzerlerin gümbürtüsü olmalı

Ve bir bıçak gibi ışıldamalı alnımızda

Onurun ve namusun masmavi usturası...

IV-

Fahişeler yüzü tükürülmüş geceyi arşınlıyor yine

Aşklar da aşksızlaşıyor giderek...

Dostluklardan pusular, puştluklar

Ayrılıklardan ihanetler geçiyor...

Ve bu kent

Bir köpek gibi yaralarımızı eşeleyip dururken

Alaycı bir ifade takınıp siktir çekiyor

Bütün ağrılar merkezinde...

İşte bu yavşak anın en rezil utancıdır

Yani insan dünyasının o en aşağılık dramı

Ve şahdamarında onurun, kahpe hançer saplısı...

V-

Dağlardan kurşunlar

Varoşlardan suskunluklar

Devrimlerden bozgunlar geçiyor

/ içimden yar...

İçimden

Mavi gülüşü ile

Bir gerilla geçiyor... /

VI-

Artık kimse

Tökezleyen bir ömrün artığında

Yeni bir hayata başlayamayacaktır

Herkes

Başlayan bu yeni günün sabahına

Bir yumruk gibi

Atılacaktır...

VII-

Ey,

Dinle,

Hayat!

Yenildiğim bütün yenilgilerin(!)in içinde

Namuslu bir kavgam kalacak

Ve ben ölürken ölümümü

Yüzümde güneş ışıldayacak benim

Çünkü aşk ayazlardaysa artık

Ve ışık kırıldıysa karanlık sularda

Harladım içimdeki çocuğu

Bu soğuyan dünyada...

VIII-

Sönmüşse ışık ben yanmışımdır

Bitmişse aşk, kalmamışımdır...

Tükenmiş

Kalmamışımdır...

nisan-2o1o