Serin Olur Uzaktan Sevmeler

Bu şehir sana büyük gelir küçüğüm taşıyamazsın

Sokakları geri ötelenmiştir yürüyemezsin

Şehirde gürültü çok, klaksonlar çığlık çığlığa

Arabalar çoşkun dere misali akar durur caddeler boyu

Kaybolursun, yutar seni bu şehir küçüğüm!..

Bir başka bakar, bir başka konuşur şehirli

Çok kelimeli bilmecedir cümleleri, anlayamazsın

Duysan kuş dili sanır, şaşar kalırsın küçüğüm

Senin yüreğin parlak, sözlerin berrak

Boşa konuşmaz dilin...

Geceyi gündüz yapar şehirli anlayamazsın

Gölgesiyle sis perdesi çeker gözüne

Güneş battı der, uyuşur kalırsın.

Gündüz mü geceyi, gece mi gündüzü kucakladı

Farkına varamazsın küçüğüm...

Şehirde kuşlar bir başka öter

Dal bulamaz çatıdan çatıya uçar,

Bir buğday tanesi için onlarca kapıyı çalar.

Anlayacağın küçüğüm, şehirde yaşam zor

Işıltısına aldanma, lambalar bir yanar, bir söner.

Senin göğünün yıldızları gibi bitimsiz değildir ışıklar

Kısacası küçüğüm şehirde renk yok, taş çok

Her yer griye çalar, gözler yeşili arar

Hasta denir dalsız ağaç kökünden sökülür

Yerine taştan duvar dikilir.

Tozludur sonbaharı, düşen yaprak yer bulamaz

Ne yazı yazına, ne baharı baharına benzer

Kıştan kalmadır şehrin rengi

İnan bana küçüğüm tanıyamazsın

Görsen gözyaşını tutamazsın...

Sevgiler de, aşklar da bir tuhaf yaşanır şehirde

Her tutulan elde sıcaklık aranır;

Aşkın, sevginin sahtesi olur mu deme

Dilden düşene, sımsıkı sarılana inanma;

Senin sevginin rengine benzemez

Gürültülüdür buradaki sevgiler

Çıkarla büyür, çıkarla beslenir yalan aşklar...

Sen şehirli olamazsın küçüğüm,

Şehirde hayaller lime lime

Sevdalar taş, umutlar yarım,

Gölgelere sığınmıştır aşklar

Görsen ağlarsın, sevmekten vazgeçersin

Şehirleri yıkıp köy yaparsın!..

Sen şehri unut küçüğüm,

Yükselen binalar arasında yaşayamazsın

Kalabalık yutar seni yalnız kalırsın,

Şehirli olursan pişmanlıktan ölürsün.

Allı-pulludur şehrin yüzü dayanamazsın

Olduğun yerde kal küçüğüm

Ben seni uzaklardan seveyim!..

30.12.2012/ANKARA