Serüven

Doğuşumla başladı bir serüven;

Ve ağlayarak açtım gözlerimin ferinin,

Annemin kucağına vardığımda tenimin,

İlk ışıltısıydı mutluluğun, acı ve elemin,

Sonra çocuk oldum;

Hayatın tüm renklerini buldum.

Ağlarken bile hep mutluydum.

Bu zamanlarda ben çok umutluydum.

Sonra genç oldum;

Dinamit, zıpkın gibiydim

Zorlukmuş, yoktu hiç imkânsızlığım,

Olmamıştı bugüne kadar pişmanlığım

Sonra askerlik geldi

Hamdım, piştim hayatı önüme serdi

Komutan teskereyi elime verdi,

Eve döndüğümde, hiçbir şey eskisi gibi değildi;

Sonrasını sormayın;

Başlıyordu asıl serüven,

Yaşamın inişli çıkışlı yokuşlarının,

Dost bildiklerinin ihanetlerinin;

Pişmanlıklarım olmadı hiç yaşantımda,

Duru ve dürüsttüm, kazanacaktım sonunda,

Hayat ne kadar güzel, çirkinleştirmese insanlar oysa,

Bu serüven devam edecek, var oldukça dünyada...

09.03.2008