Servi Kokulu Aşklar

Sanma ki bir eski gramafon sesinde var sadece o servi kokulu aşklar

Kravatsız çıkılmazdı derler ya Beyoğlu'na hani o günlerden kalan

Bir Eyüp akşamında ellerinde hüzün çiçekleriyle dönen gölgeler

Ah ederken Eftelyâ, kendisi nâlân, şarkısı nâlân,

Pencerenin perdesini açmayacak bir daha bilirler

Haliç'i seyreylesin ruhlar, dertleşsin sis çanları

Bir hasır şapka uçuşsun rüzgârda, sandıklar boşalsın dağılsın

Toplasın, antikacı, geçmişten kalanları, unutsun herkes

Tavanarasına saklanan albümleri ve o albümlerden sonsuza uçanları