Serzeniş(miş)

Saçmalıklara batmasıydı inançsızlığı

İstenmeyen törende mevzi yeri

Çaresiz çırpınışlar ve kalabalık boşluk

Düşler kurban vermeye başlar

Ruhunu kaybetmiş gelen gidenin

Kim olduğunu arar

Kim bilir ne zamandır yürüyorlar

Vücut dilinde bacaklar itaatkar

İnsan gibi insan maksut edilecek ken

Hakir bile hayıflanır kendin den

Muhannet kendine bile olmuş ken namert

Psişik konum da tren gibi geçer ironiler

Kazanılan savaşın ganimeti yok

Tedip edilmiş ken dim(ağlar)