Sesim Çığlık Dokunur Gözyaşlarıma
uzun ve hiç aşina olmadığım bir yolun ortasında ömrüm.
bu kez önceden tatmadığım hislerin adını koydu gönlüm.
sen bu yolda ölsen dahi, hayır gelmez dosttan uğruna.
insan aklı sonsuz değil, aşk dediğin sormaz gelir baskına.
seni hissetmeye dursun kalem, küfre sarılırdı bu dizeler.
her satırda, aynı rengi taşırmıydı, gözlerin ve nağmeler.
her sonbaharda esecek saçlarımdan ılık bir rüzgar, hafiften.
- "alacak tüm yaprakları, tenimden.."
ama hep sen kalacak içimde, yeniden "sen" açacak yüreğimden.
- "laleler gibi, renk renk gözlerimden.."
sen; şafak vakti güneşten önce gelen, ben de kalan sıcaklık.
ay ise; akşam vakti güneşi benden alan, tenden uzak ayrılık.
kapat şimdi kapıları, umutlar arkasında, akrebin kıskacında.
zaman reva görmez aşkı, yelkovan misali ömrüm,
- "koşar aşkın arkasından.."
gözler Sahra kalıntısı, hep üzüntü, kederden kalmadı çölümde su.
ben sayfalar tükketim, sen sefa sür kalpte bensiz, yeter artık "-sulh!".
seninle başlayan bir anım var, nokta koysam yıkar, gider ölüme.
tenim sancı dolu, biraz 'sen' gerek, ellerin ve tebessüm yüzüme.
gönlümde kurduğum konaklar, sesinle neşelenip, senle can bulur.
çilingir mi gerek kalbe, hayal ettiklerim tebessümünden soyut.
dilim adını ansa, dudaklarım ıslanır, nefes seni üfler mest olur.
gözyaşlarımı topladım, ağlayan mısralarımı suretim inzivada korur.
- "düşün bi.."
gönlün bir gün vefayla uzlaşıpta, gelirsem aklına,
- "dudakların çalarsa adımı.."
demir atma gönlüne, yelken aç tenime, aşkı sal fora.
her gece 'sen' çalan dudaklarım, anlatırken aşkı şimdiyse kilitli.
maziden kalanlar firarda, seninse gözyaşların bir pınara dilenci.
nadasa bıraktığım şu kalbim, şimdi yağmur ve ekine susamış bi tarla.
içinden seni biçsem, sözler güneşle buluşup aşkla yanar,
- "kavuşurdu anlama.."
günümü dünle aklama, sensiz anlamı yok, geçen hiç bir yarının.
teninin gurbetinden caydım sandım, ama düşündüğüm gibi hep yarımım.
sen karar ver şimdi 'halim',
- "her gün aşkı umutla besleyip uykulardan kalkmak mı?"
- "yoksa, bendimi kandırıp, her gün yeniden solmak mı?"
sonbaharın rüzgarıyla, toz yerine aşk kaçan gözlerinde dolmak mı?
- "sevda.."
gün doğmadan kendi rüzgarında aşka koşmaktır..
- "bitmedi rüzgarım, ben hala senim ve senle dolmaktayım.."
şimdi kanayan yaram bile suskun, sual yok, cevaplar sessiz.
esaretin ruhuma saklanmış, göğsüme dokunur, hissi eşsiz.
sevdalarım..
bağışlayın şu gafil gözleri, kurtaramadım aşkın gafletinden.
göz kapaklarım kirpiklerime düşmüş kalkmaz, memnun sensizlikten.
- "kalksa?"..
o zaman hepten doğar güneş içime - yakar - nekadar ışık saçsada.
bulutlar ıslatır bahaneleri, gurur satırlarıma sarılıp saklansada.
- "huzur şimdi kayıp, saklanmış mısralarıma.."