Sessiz...

farkındayım,

çoktandır hiç yazmıyorum sana.

çünkü senin ardından

yazılacak ne varsa,

taşındı kağıdımdan.

belki de kırmalıydım hükümlü kalemimi,

ama beceremedim...

belli ki artık kimse

rüya bile görmezken,

zamansız kırılmaya alışmış yüreğimin

tutunduğu en son dal

küskün bir mürekkepmiş...

çoktandır

karanlığın içinde var ettiğim her şeyin

bir ışık darbesiyle yıkılmasından korkup;

bekliyorum sessizce.

yıldızlar göz kırpıyor;

_____perdeyi çekiyorum.

çoktandır, umutları

sandığıma kapatıp

başına düşlerimi

nöbete dikiyorum.

çoktandır

sadece gözleyerek aşksız sevgilileri,

ve her gün özleyerek

yitirdiğim her şeyi;

deva bilmez hüznümü içime biriktirip

ağlıyorum sessizce.

çoktandır

ölüler alınıyor,

ölüler satılıyor

kelepir fiyatına.

kirli beyaz bir düşün gölgesine sığınıp,

bitkin ütopyaları

süpürürken karanlık.

çoktandır

sevmenin adı günah

aşksa yasak-külliyen-.

el ele tutuşmalar suç sayılıyor artık.

artık deniz çok uzak,

göz göze gelmek yasak.

martıların simidi, tek şekerli çayımız

ve sımsıcak rüyalar

ihale ediliyor;

_____üstelik bizzat elden!

çoktandır

çiçek çalmıyor kimse

komşunun bahçesinden.

çünkü uzun zamandır

kara tenli teyzeler,

nasılsa bir sebeple çalıyor adımıza.

ama nedendir bilmem,

kimse farkında değil;

dikeni batmıyorsa

değeri yoktur gülün.

çoktandır

_önemini yitirmiş,

__genç ölen şairlerin

___yerçekiminden bıkmış

____karanfil kalemleri.

bu yüzden,

ve çoktandır;

artık hiç dönmeyecek göçmen kuşlara inat,

simurg'u bekleyerek

____________susuyorum sessizce...

10.02.2006

Kızılay / Ankara