Sessiz Bir Hoşça Kal
Soğuktu üşüyordum
Kelimelerim ayrı soğuk
Bulutlar ayrı içimde öldürdüklerim ayrı...
Bana hiçbir şey acı gelmezdi eskiden
Ya da acının nasıl olduğunu öğretmemişler
Geç öğrendim...
Bir başkasını sevdiğini söylerken
Gözlerin bu sefer farklıydı
Boğuluyor gibiydim baktığımda...
Seni tanımıyordum sanki o an
Yelkovan ve akrebe öyle kızgındım ki
Saatin geçmesini bekliyordum bir aciz gibi
Düştüğüm şu çaresiz durumu anlamak istemiyor
Unutmak istiyordum her şeyi bir Perşembe sabahı
Ve uyandım o sabah...
Olmadı olmayacak gibiydi
Sana kaldırımlara saçılan çiçekleri topladım
Sensizlik kokanları ayırdım aralarından
Ellerim boş kaldı...
Meğerse avuçlarımdı sensizlik kokan
Ben bu sevgiyi olabildiğince bekledim
Kırılacak bir yerin kalmadı kalbim
Unut... Biz de artık vazgeçelim
Daha da imkansızlaşmadan bu kırıklar