Sessiz Çığlığım

Kent yağmurlarında yıkandı çocuk ruhum

Ellerimde taşları

Yedi kule zindanlarından kaçan kaçak profilinde oyunlarıyla

Saklandı anılarım karanlıklarda köşe kapmaca

Sakin bir çocuk edasıyla uçurtmalarda aradık özgürlüğü

İplere sığmayacak olan uzantısıyla

Kenarda

Köşede duran yıllanmış bir kitap kadar tozlandı

Kömür karası ciğerlerime dolay sigaramın

Küllerinde bir kale...

İçinde savaşan tek şövalye kadar cesur olmak

Sona kalmak ilk ölecekmişçesine

Kader kederden telaşlı mahalle aralarındaki

Köpek kavgaları kadar gürültücü

Şehir pisliklerindeki gasp ağızlarından korkar olduk

Sırtından vurulacak olan her güne

Bir öncekinden daha değerli bakabilmenin kaygısıyla

Yaşamakta olduğum bu beden de

Senden bir iz daha var

Kalbimin boş sayfa aralarına koyduğum güllerden sorulur

Senden uzaklarda olmanın suskunluk edalarında...

M.d