Sessiz Çığlık

bir gece vakti tanımıştı onu

karanlık şehrin ıssızlığında

mum ışığında

ölü deniz gibi sakin

uzaklaşırken yakamozlara

sustu hayalleri

battı denizin karanlığına

ve peşinden

deniz kabardı birden

terkedilmiş sevgililerin

hırçınlığını büründü aniden

suskun adam boynunu büktü

üzerine ayrılığın hüznü çöktü

yaktığı son sigarasından

derin bir nefes çekti

sevgilisinin peşinden

karanlığa haykırdı

ne istiyorsun benden!!