Sessiz Çiğliklarin Mektubu 1

buraya sabahlar geç akşamlar erken gelir,

gün ışığı perdelerle öpüşmez

iki kat tel üstüne

demir parmaklıklarla kucaklaşır burada.

ve burada sevgilim

özgürlüğün yokluğu

üç kez vurur yüzüne üç öğün yemek gibi

burada gökyüzü boş

ufuklar taş kaplıdır

burada hepimizin

sağı, solu, arkası, önü duvara bakar

anahtarlar kim bilir kaç kez döner dolanır

pas kokulu rahminde kilit dişiliğinin

.... doğurur sabahları.

ve burada sevgilim topu topu on adımdır

gezinmekle bitmeyen kıyı boyları..

hele bir de....

hele bir de yağmur varsa havada aptal ıslatan türü

değme artık keyfine, ritmini bozma sakın düzenli adımların

uyandırma düşünü pembe kaldırımların..

burada günlük yaşam hep aynıdır sevgilim

gazetelerde gün yıldız falıyla başlar,

burada çok okunur toto loto kuponu

ve boyalı basının düzmece dilberleri

ille de fotoroman, ille de güzin abla, bir de gönül kutusu

öykü.... roman..... deneme.... şiir, miir, hak getire o da ne..

burada insanların belki yüzde doksanı

belki de daha çoğu

midesi, cinselliği, bir de cebinden ayrı ne düşünebilir ki,

burda resim heykel yok..

burda müzik adına bir cinayet işlenir günde onaltı saat..

tek boyutlu kulaklar

dinler on altı saat

tek perdede inleyen

arabesk cangılının kaderizm makamını.

biliyorum... şu anda... dudak büküp gülmektesin acıyla

ama inan sevgilim sana bu yazdıklarım

gerçeğin taaa kendisi..

alınterin, göznurun, emeğin gibi,

okuyup düşündüğün, düşünüp yaşadığın,

yaşayıp ta gördüğün gibi..

biraz daha derinden bilmek isterim dersen

halimi ahvalimi

ve öğrenmek istersen nerede olduğumu

en olmadık zamanda

alıp okuyacaksın ikinci mektubumu..

henüz bitmedi ama

sana yazacaklarım,

biraz dinlenmek için

mektubuma son verip

sevgiyle kucaklarım..