Sessiz Karanlığımda Kaldım

sessiz karanlığımda kaldım

sen yokmuşun gibi davrandım

bir vakit dokunduğunda ellerime

uykumdan uyandım

ve yine sessiz karanlığımda kaldım

sende sessiz kaldın

ağlamaya başladı karanlık

sen sustun

boğazıma kadar düğümlendi

bu kahlesiz ayrılık

sadece bakıyorsun.. gülüyorsun..

anlamaz bu sessizlik

şiddetlendi gözlerimin yağmuru

sen konuşmayınca ağladım

gitme vaktin gelmişti artık

gözlerim daha bi buğulandı

ve yine sessiz karanlığımda kaldım ..