Sessiz Yolculuk

Bir nefeslik ömürde

Yıldızlar kadar uzak düşler taşır insan

Kimi zaman fırtına kopar içinde

Kimi zaman deniz gibi durgun,sakin

Yolun sonu değil,yolun kendisiymiş meğer

Her adımda biraz daha öğrenilen

Düşmekten korkma, kalkmayı bil yeterki

Çünkü en güzel çiçekler çatlaklardan çıkar

Gözlerinde saklı bir evren var senin

Kimse görmesede parlayan

Ve unutma karanlık olmadan ışık olmaz

Acı olmadanda insan olgunlaşmaz

Sen sadece geçip giden biri degilsin

İz bırakan bir hikayesin bu dünyada

Ne kadar kırılsanda yeniden başla

Çünkü hayat en çok cesurları sever.

Comments