Sessizliğe Doku

Gazel döküyor Ihlamur'da rüzgar

Muhtemel bir insan sızısına

Şairliğimi okşarsan bir cin çıkabilir içimden

Ne dilesen yalan

Huzursuz belki ama mutlu olmayı yine de

Eksik etmedim hiç etekliğimden

Bir dağ tutuşunca içimde

Gür taşlara bunca değinen

Sessizliğe dokun

Bir çökelti gemidir o çünkü

;

Vurulmuş dengesinden

Yürümez elbet yüzer lakin yine de

Atlarım gelir ırmak boyu peşimden

Cesetim böyle güzeldir işte