Sessizliğin Akıbeti

nasıl denir bilemiyorum

hani kelimeleri acımasızca takılır

hemde ne takılma

çıkmak bilmez o daracık boğazdan

sonu hep bir sessizlik kaplar

anlaşılmaz olur o an sessizlik

bir ses gereklidir o an

saçma olsada gereklidir

söylemek istediğin başkadır ama

yinede gereklidir

sessizliğin sonu hep bir yalnızlık

yalnızlıkla başa çıkmak çok zor olsa bile

yaşayarak alışabilirim

yada yalnızlığa katlanabilirim

ama senisizliğe alışmak

işte o çok zor

sensiz bir dünyada yalnız kalmak

ona alışamam be güzelim

dayanamam sensizliğe

ruhumda hep aynı korku

varlığın yokluğa döndüğünde

yokluğun beni de yok edecek

katlanılmaz bir acı

yaşamakta güçlük çeken bir beden kalır geriye

sessizlik işte herşeyin başı

bir konuşabilsem neler diyeceğim

kalbimi gözlerime yansıtacağıma

dilim şahit olur bu aşka

sonuç sensizlik olmazdı belki o zaman

alışmak da zor katlanmakta şimdi

yalnızlığa tahammülüm var

ama

sensizliğe asla

belki okursan diye söylüyorum

seni seviyorum