Sessizliğinin İçinde

şu yüksek kubbe

ve sırtımı dayadığım

soğuk taşlar yıkılsa üzerime

yemin olsun acı duymayacağım

katilim olmayacak hiçbir şey

şu sessizliğin kadar

yaralamayacak kimseler

bak gidemiyorum

çık saklandığın yerden

ve sadece bir kez bak

bak ki

gözlerimin içine hançer gibi

dokunsa da o kahreden

o ölümcül gerçek

bana bir bakışınla anlat

ateşin içinde akan bir nehir gibi

giderim ondan sonra

neden olmasın

neden unutamasın insan

buna bile

bu en büyük, bu şeytansı

bu lanet yalana bile inanırım

insan derisinin

yaşanılanlarla örüldüğünü

ölüm gelmeden

unutmak diye bir şeyin olmadığını

bilsem bile

ateşin içinde akan bir nehir gibi

giderim ondan sonra

bekliyorum

yaprakları dökülmüş

kökleri çakılı

ölümü sonsuz kadar uzun bir ağaç gibi...

27.01.12