Sessizlikteki Sesin

Tam da şimdi....

yalnızlığın ürküten boşluğunda

Uzaktan uğuldayan bir düğün alayı gibi sesin.

İnsan ses özler mi hiç... Özler işte.

Yüzünün fiziki haritası kazılı parmak uçlarıma,

Kirpiklerinin sayısı, tenindeki benler....

sesinin kirli, buğulu, derinden gelen tınısını özledim..

Hayal meyal hatırlıyorum sessiz harflerinin daha da sessiz halini,

Şiirler fısıldarken kulağıma kaybolan sözcüklerini hayal meyal..

Sesini özledim sevgili,

Yüzümde dolaşan parmaklarından,

Derin denizler kadar mavi gözlerinden,

Kucağındaki huzurdan bile çok özledim sesini...

Şimdi senden AŞK dilenmiyorum artık,

Gel diye yalvarmaya gücüm yok artık...

Sadece çok sevdiğim sesini unutmaktan korkuyorum,

Arada hatırlat yeter.....!!!