Sevda Sancısı (Z/amansız)

Bir sual erkenden başladım sevmeye

Sessizlik işime gelmiyor yanarken

Gülümsüyorsam çabucak biter rüya

Yine al kuşağı beline bağlarken

Sanma amacım muhabbetin seyri

Hevesim şaha kalkar aklın düzünde

İster bizden desinler,isterse ayrı

Öpmeliydim hayatı şirin yüzünde

Yad olmuşsun,yar olmuşsun yok mu çare?

Feryadım destanlaştı şimdi peşinden

Takatim diz çöktükçe büyüyor yara

Usanır umutlarım gençlik çağından

Unuturum nefes almanın ritmini

Her hecem ismine dokunmazsa eğer

Ve şaşkınlığım yitirirken sabrını

Bilmem ki hangi kabre sensizlik sığar?