Sevdaların Kadını!..
Hangi kalem anlatsın söylesin hangi kâğıt;
Bir damla gözyaşında bin kahır taşır ağıt;
Mecnun olan sevdamı yeşermez çöle dağıt;
Bundan sonra anarsam kahrolayım adını;
Ey kalbime sığmayan sevdaların kadını...
Bazen bir keman sesi bazen dertli bir neyde;
Senden ayrı yaşadım senden ayrı her şeyde;
Bir tebessüm aradım keyfime keder meyde;
Ezbere biliyorum zehir-zıkkım adını;
Ey kalbime sığmayan sevdaların kadını...
Kırık-dökük anılar secde eder dilimde;
Sararmış benim gibi birkaç resim elimde;
Ağır hüzzam besteler can veriyor telimde;
Nağmelere işledim tarih yazsın adını;
Ey gönlüme sığmayan sevdaların kadını...
Hatırlatma yıkılıp hani yere düşerken;
Güller boyun bükmüştü, yaprağına küserken;
Her veda sözcüğünde fırtınalar eserken;
Duysun cümle-âlemde, kahpe koydum adını;
Ey gönlüme sığmayan sevdaların kadını...
Bir kirpik tanesinde taşıdığım bin damla;
Yere düşmek ne mümkün ağır cezalık gamla;
Haydi eksik kalmasın cürümünü tamamla;
Şeytanın diz çöktüğü gece koydum adını;
Ey gönlüme sığmayan sevdaların kadını...
Ali ALTINLI ? 04/08/2008
Saat: 18:30