Sevdam Işığın Olsun

Gözlerinin ışığı sönmüş ne oldu sevgilim?

Kim söndürdü ferini?

Umut dolu bakışlarının yerini karanlık bürümüş

Kim umudunu bitirdi?

Bana öğrettiğin sevmeyi unutmuşsun!

Sana yüklediğim maviyi siyah

Siyahı dost, sevgili etmişsin

Bu muydu benim sevdiğim adam?

Bana geldiğin her gün baharım olurdu

Gözümdeki ışık aydınlığımız.

Bahar çiçekleri açardı yüreklerimizde

Mor sümbüller, papatyalar, laleler...

Sende anlam kazanırdı bütün renkler

Kalk! yattığın yerden

Ne hakkın var sensizliği yaşatmaya (?!)

Karanlıktan korkarsın

Sevdam ışığın olsun

Üşür ellerin kim tutacak kim saracak

Severdin toprak kokusunu

Her gün kokluyorum

Senmişçesine

İçime dolduruyorum

Her gecem sana kavuşmak

Gözümü kapatıyorum

Sabahları uyanmak işkence

Soluğu senin yanında almak

Kurtuluş...