Sevdiğim

Darmadağın edilmiş tüm aşkların altında

Bir ezan sesiyle sana yeniden kavuşabilmek dileğiyle...

Güneş ağarırken hafiften

Solmuş yüreğim ışığında

Tan yeli esiyor penceremden

İçimin camları sarsılıyor

İnceden bir sızı vuruyor ruhuma

Ay ışığının altında

Süzülüyor gözyaşlarım yanaklarımdan

Bu yalnızlık her şeyden beter

Ruhum sanki öksüz kalmış, derbeder

Kor ateşlere atsalar bu kadar yanmazdım belki

Bir kamyon geçse üzerimden

Ya da yıldırımlar düşse bedenime

Yüzlerce binlerce bıçak darbesi

Acıtmazdı belki de canımı

Gidişinin acıttığı kadar

İlham olmazdı şafak vakti yüreğime

Kızıl saçlarında ayrılık gizlenmeseydi

Ağlamak nedir bilmezdi göz pınarlarım

Kurudular şimdi

Bir çöl gibiler

Bahtsız bir bedeviyim

Yana yana arıyorum seni her yerde

Ölüm uykusunda mutluluk

Siyahi yalnızlık yüreğimle sarmaş dolaş

Deryalar suskun

Kıyısız kalmış kocaman okyanuslar

Adaları bir bir diplere batmış

Zavallı yüreğim

Varlığında aşk doluyken

Yokluğunda yanmış

Sondaj çukuru kazdılar kalbime sevdiğim

Çektiler tüm sevincimi

Kanlarımı akıttılar

Yetiş kurtar karanlığa sürüklenen ruhumu

Durdur tüm kaçışları

Belki ellerin ellerime değer de

Bahşeder gözlerin bana bir kuru mutluluğu...