Sevdiğimize Rağmen Dimdik Ayaktayız

sevdigimize rahmen dimdik ayakdayiz

gördügümüze rahmen gözümüz kapali suskundur agizimiz

aglamakda gelse icimizden ona rahmen köselerde gizli gizli aglariz

sevdigimiz bize bi ricada bulunsa sevmedigini bildimize rahmen napar eteriz yapariz

sevdamizi icimizde büyütsekde evcilik olmasina rahmen bile bile severiz

gencligimizi böyle mahvetimize rahmen bir gülüsüne gülüsümüzü ekleriz

dertlerimizi icimize atmamiza rahmen nargilenin dumani gibi beyazdir icimiz

sarkilarimizi dinledimize rahmen her of cekisimizde yenilenir sevdamiz

lampamizi kapatimiza rahmen dört gözle onu arariz

hatiralarimizi hatirlatimiza rahmen hüzünlenip seviniriz

ona dayir ne varsa bizim icin umut isigidir buda bisiz