Sevemedim Hayat Seni

ince ince yoldun beni

kar borana tuttun beni

yersiz yurtsuz koydun beni

sevemedim hayat seni

kimsesizi ne eyledin

hep yalan mı söylerdin

eskiden de mi böyleydin

sevemedim hayat seni

hep gözümle oynar idin

kanlı kanlı yaşım içtin

acıları bana biçtin

sevemedim hayat seni

avaz avaz çıktı sesim

taşlar değdi çöktü döşüm

yalan imiş dost kardeşim

sevemedim hayat seni

kime dönsem ağlar gözüm

kör kuyuya düştü özüm

ballar kesmez zehir sözüm

sevemedim hayat seni

vakur değil artık başım

pınar gibi akar yaşım

çakırkeyfler yardı kaşım

sevemedim hayat seni

en yakınım yaktı közüm

bu derdime yoktur çözüm

sevda dersen zaten zulüm

sevemedim hayat seni