sever adım

ödümüz kopuyor hayattan ,tazecek ölüyoruz

adımız konuyor bayattan ,azcıcık eriyoruz

içimiz kaynıyor derin bir kapta

oysa dışında kalıyoruz yumurtanın akıyla

uyanık sayıyoruz kendimizi ,uyuyunca anlıyoruz

akıllı bir girdap estiyinde sonrasından kaçıyoruz

insan kovalamadıkca kaçış yerlerini bulamıyor

buldugu yollarda ise hep yokuş tırmanıyor

ödümüz kopuyor karanlık tünel girişlerinden

oysa çıkarken aydınlıga,arkamızda karanlık adımlarla

gözlerimiz alışmış gündüz vakti karanlıga

acıdır gidiş yolundaki dil agırısı,her cıkıştan sonra ..

sever adım yürürüz kol kola

gecer adım geceriz yol boyunca

nereye ugrasak yasaklanmış

her yorulmuş fikrilerden sonra