Sever Ya İnsan!

kedi'ye...

bazen bir acı duyar insan

nereden geldiği belli olmayan

bir kurşun gibi saplanır birden

delip geçer ruhun bam telinden

bir sızı başlar ciğerde

bir yangın kopar yürekte

bir yağmur damlar gözlerde

hani ansızın zindana atılır da

nereye kaçacağını bilemez ya insan

bazen gökte bir yıldız görür insan

bulutsuz bir gecede, cam gibi semada

bir ışık, bir gece yoldaşı parlar

merdiven dikip de yükselmek ister insan

karanlığın basamaklarından ışığa koşmak

ve yükseldikçe korkmak aslında

ya düşersem birden, boşluğa çıkarsa ayaklarım

bilmem neresinden çakılırsam yerlere

ama yine de çıkmak istersin

korkarsın ama ışıktan vazgeçemezsin

bazen bir aşk yaşar ya insan

bir kurşun patlar, bir yıldız parlar

yer ile gök arasına sığamaz insan

hani kalbini açsan onu göreceksindir

elini uzatsan dokunacaksındır

gözlerini kapasan bile onu göreceksindir

sonu ne olursa olsun seveceksindir

bilmem göğün kaçıncı katından düşüp de

çakılsan yerin ta diplerine

paramparça olacağını bilsen de

ölüp ölüp dirilsen de vazgeçmeyeceksindir

hani bazen yürekten sever de insan

anlatamaz kendini, sevdiremez kalbini

giden gitmiştir, güneş sönmüştür

gece ve yalnızlık buz gibi üşütmüştür

ama bazen sadakat için karanlıkta kalır ya insan

ihanet ateşine koşmaz, buz gibi üşür de

hani bazen gerçekten sever ya insan...