Severdim İşte...

Uçmayı öğrenmeden

göçmeye mecbur kalmış bir kuştu kalbim.

Parmak uçlarımda dururdu sıcaklığın

ve ben

dudağımda bıraktığın o tadı severdim.

Severdim işte

belki körü körüne

belki hayalperest misali

içimdeki çığlıkların notaları yana yana

severdim ben.

Hani konuşurken

daha cümlenin sonuna bile gelemeden

yutkunursun da aniden gözlerin dolar ya.

Hani vaktiyle

dilinden dökülemeyen yorgun cümlelerin

kaleminden zamansızca düşmesi gibi.

Severdim işte

hep son durakta türküler dinlerdim

sevdanın gölgesinde

umudun evvelinde

umudun son mısralarında.

Severdim

kurumuş bir çölü,

ortasında duran ağaç gibi.

Tavana bakarken bir gece yarısı

gözyaşlarımla mücadele eder gibi severdim.

Bir şarkının nakaratında

bir filmin tam ortasında

bir romanın son sayfasında

Severdim işte

yalnız gibi, çaresiz gibi, ölüyor gibi.

Severdim işte,

severdim.