Sevgi Dilencisi

Ey sevgili, içimde iken seni uzakta

Aradım, gafletimden. Ömrüm geldi son deme.

Pişmanım, utanırım; şu hâlim bir bak da

Reddetme, düşmeyeyim kurtulduğum mateme.

Biliyorsun, hediyem can sana, getirdiğim

İsyanlarla işlenmiş, dokunmuş günahlarla

Son ânını yaşayan ümidim bitirdiğim

Kabul eyle ne olur, yakarırım ahlarla.

İrşâd olur karanlık, aydınlanır dehlizler...

Güzelliğin mehtabı kıskandıran güzellik!

Her manzarada seni kucaklar hayran gözler...

Kaynak olur körlere yansıttığın özellik.

Bağışlanma bekleyen günahkâra umutsun...

Gece-gündüz, inan ki yardımına muhtaçtır!

Unutulacağını bilen nasıl unutsun!

Seni, sevene sevdan iki âlemde taçtır.

Geldim mücrim, isyankâr; örtün ile üstümü

Şefkat, merhametinle kapat da arınayım.

Aşka çevir kalbîmden dağılmayan hüznümü

Sığınağım, siperim; gölgende barınayım.

Gözyaşları kalplerin yok edermiş kirini

Secdelere kapanıp ağlayayım, bırak da!

Kaybedip, çaresizce arayanım, yârini

Günahkâr da gelmişsem, sar, bırakma ırakta.

Ayrılıklar aşığın artırırmış aşkını

Dayanacak tâkati kalmışsa yüreğinde!

Birine yem olmadan kucakla bu şaşkını...

Zevk verir, eriyeyim, gam değil, ateşinde.

Mihrapmış buluşmamız, secdeymiş kavuşmamız...

Kimlere secde etti, şu günahkâr, bir bilsen?

Elzemmiş engellerle sona dek savaşmamız...

Mağlubiyet hakkınmış, affa lâyık değilsen.