Sevgi Kalmamış

Dünyanın düzeni bozulmuş gitmiş

Tükenmiş dostluklar, saygı kalmamış

Nerede insanlık, kaybolup bitmiş

Sönmüş bütün aşklar, sevgi kalmamış

Gönül dünyamızın saati durmuş

Bütün hatıralar bir bir kaybolmuş

Bülbüller şakımaz, gül açmaz olmuş

Solmuş tüm çiçekler, rengi kalmamış

Yüzüne hiç bakmaz selam verince

Hemen yüzü güler, işi düşünce

Bu nasıl kardeşlik, nasıl işkence

Sevenin dostuna dengi kalmamış

Yalana karışmış sevdalı gözler

Dünya hasret kalır, doğruyu özler

Kalemler kırılmış, bitmiş tüm sözler

Kitaba yazacak yazı kalmamış

Gözyaşı sel olmuş, yüzler gülmüyor

Boşa koysan dolmaz, dolu almıyor

Menfaat olmadan iş yürümüyor

Dostun arkadaşa nazı kalmamış

Sevinçle yaşarken seneyi ayı

Mutluluk götürmüş dünyadan payı

Üzüntü ve keder sarmış dünyayı

Artık çekilecek çile kalmamış