Sevgilime Niyaz

Bırakalım bir kenara bu şaçma sapan yalnızlığı

Tüketelim bütün yaşamaları

Sen varken manalı hayat

Koşalım birlikte

Toplayarak kırık dökük aşkları yerlerden

Sonu olalım bu aşkların

Onlara nasıl yaşanılırmış gösterelim

Hiç görmediğim bir şey gibi duruyorsun orada sen

Hislerimde bir yer orası

Sürüyorsun ellerini ömrüme

Bir kitap kokusu gibi gözlerin

Diyorum bu özlem bitse

Çünkü lazım gözlerin için bir misal

Ne gibi nahvü

Bir çağ kapatacak kadar güzel

Yahut bir ayaklanmanın eşiğinde

Bütün çocuk acılarını

Dünyanın bütün acılarını alalım üstümüze

Her şey yapmacık değil mi?

Ve her şey meşru ve yolunda

Seninle ben

Ah şimdi bir gül gibisin

Baştan başa sevda

Baştan başa hasret

Elimi nere uzatsam oradan tutarsın

Ömer Altıntaş

3.10 Çay molasından