Sevgiliye Mektup
Yaşamak kimin umurunda olurdu sevgili
Gözlerinde ölmek olsaydı eğer.
Aşk diye kahır çeken yüreğimin
İsyanı tutuşur avuçlarıma şimdi
Sensiz geçen her saniyenin
Bedelini ödüyor şimdi gözyaşlarım
Dudaklarım şahit olsun ki !
Dilimden dökülen her söz
Senin için bir dua idi.
Hiç vazgeçmedi senden anılar
Hiç terk etmedi beni yaşananlar
Siyah beyazdı, kör kütüktü
İçimde kopan fırtına
Bırakmadı beni senli tüm duygular.
Sükut ettim
Gam doldu yüreğime
Gözlerine değdi değeli gözlerim
Sende kör oldum
Aşk'ın şarabını içtim içeli
Sende yok oldum.
Bütün bildiklerimi unuttum
Doğrular yalana karıştı
Gerçekler hayale dönüştü
Yerle bir oldu bende alem
Sükut ettim durdum.
Ben o eski ben değilim artık
Şimdi yanmış bir mektubun külü gibiyim
Solmuş bir gülün rengi gibiyim
Her gece içimde bir gemi kalkar meçhule
Bir bilinmeze doğru yol alıyorum.
Ne söylesem kar etmez yüreğine bilirim
Ben susarak ta sevmeyi öğrendim.
Ben uzaktan da sevmeyi öğrendim.
10.09 izmir