Sevginin Evlatları

Sevgi...

Adını koyamadık sevginin

Tanımlayamadık onu.

Öyle bir şeydi ki o,

Kendini gezmeye adamış insanlar gibi

Sürekli yer değiştiriyor,

Daldan dala konup duruyordu...

Ve sevgi,

O konduğu şeyin arkasına gizlenirdi her zaman

Aşk gibi,

Dostluk gibi...

Bazen öyle seversin ki arkadaşını

Sırlarını paylaşırsın onunla

Güvenirsin sevgisine

Ne kadar uzaklarda olsanız da

Aklınızın bir ucunda hep o vardır.

İşte bu...

?DOSTLUK? tur.

Bazen de öyle bir seversin ki

Gözlerine bakmak,

Ellerini tutmak istersin onun

Ve konuşmadan saatlerce bakışmak...

Kalplerimizin anahtarı gibidir bu duygu

İşte bu da...

?AŞK? tır.

Aslında yaşam;

Hissetmektir bunları

Bağrına basıp Sevgi'nin Evlatlarını

Doya doya koklamak gibi...