Sevilen Bir Kadın İçin Yazılmış Sone - 1

Zaman aktı da aktı ömründen onca sene,

Yalnız, beni yormadı hasret denilen zulmün.

Öyle ya, güzelliğin düştüğü o gölgene,

Lütfedip dilersen ki, tüm benliğim kabulün.

Bir ışık yeter; belki bir eyvah, gözlerinden!

Yine de görürüm ben umudun her rengini.

İşte o vakit sende sevinirsin, derinden...

Tut ki! Hayat bulursun, bilsen bende dengini.

Kâh bu heves götürür yarına, pek muamma;

Kâh bir günahı sarar, hayalini kurarsın.

Yetmediyse bunca söz, diyeceğim yok amma:

Nur sevda! Söyle şimdi, bâhtın nereye varsın?

Ya saltanat süreyim o hummalı sâdânla,

Ya da sensiz öleyim, yeter ki beni anla...