Sevişmelerimizin İlköğretim Çağında

bütün tedirginlik taşları

oynadılar yerlerinden

ihtiyar bir kadın gözlerini yumdu

gidişinin üçüncü gününün öğle sonuydu

kalbimdeki kor ateş yerinde sayarak

hazan kadar asil ve rahat gidişini

hapsetti yarı aydınlık pazarlara

bütün yanlışları göze alan bir genç kız

kaldırımları sevmedi şehri sevmedi

beni de sevmedi

hatta caddeye konan kumrulara baktı

kumruları da sevmedi

serinkanlı intiharlara uzak

hüzünlerimin ırzına geçti

kılcal damarlarımın gözeneklerinde

halk otobüsleri şırıl şırıl

ilköğretim çağında sevişmelerimizin

ve hep ayrıldığımızı anımsadıkça

seni sevmeyi seçiyorum

ölümün yakınlığına rağmen kapıma

ben gene de açık kapı bırakıyorum

sabah güneşine