Sevişmeyelim

Karşı çıkışlarımdı ,halkımın çokluğunda sıradan öfkem

varlığımın bu içinde oluşan duygu

bazende gülümseme senle tekrar eden his

geri çekilişlerimi yenmeliyim savaştığımızda ancak

Sevişmeyelim ölene dek birimiz ben

sokağın aşağısında ben

en alt katın çalınca kapısını yemek vakti

varoşlarda yine ben

dokunduğunda merhabanla nasırlı eline bir işçinin

değişirse ki duyguların vatandaşlığımın iyliğinde

kadınlığını bana sun, beyaz taşını değil faşizmin

soyun bir kaç kat daha

o gün beni anlarsın , şu an savaştığımızda ancak

buğünden daha çok hatta solculuğumu