Sevmek

Sevmenin bu kadar güzel

Sevilmeninse böylesine yüce olduğunu bilseydim

Adını sevgi, adımı sevgi koyardım

Yüzünün ay parçası misali parlak

Gözlerininse gökyüzü kadar mavi olduğunu görseydim

Sana nazar değer diye bakmamak için

İki gözümü de oyardım...

Açlık mideye has bir şey;

Benimse gönlüm aç, sevmeye-sevilmeye

Seni yıllar öncesinde tanısaydım aşka da sevgiye de doyardım...

Düşünürdüm seni karanlık odamda otururken bir başıma

Elimde sigaram resmin karşımda

Bu sessizlik bu nefes

Uzakta bir baykuşun ötüşü

Hepsi senden bir hatıra...

Şu an elim de bir mektubun var her satırı sen kokan

Tarihi; silinmiş okunmuyor nedense

Meçhul tarihli bir mektup işte

Yazmışsın canım sevgilim diye

Canım sevgilim

Ne kadar söylu bir kelime

Leyla da Mecnununa böyle dememiş mi?

Canım canım sevgilim...

Anlatmışsın bir bir neden ayrıldığımızı

Ayrılmak ikimizin ayrılması

Belki de dünyanın en zor şeyiydi

Bir annenin yavrusundan ayrılması gibi

Fakat ne çareki olan olmuş

Felek sillesini bize de vurmuştu

Ayrılmıştık işte!

Hicran olmuştu aşkımız

Daha yeni yeni başlarken

Sonu ise giryan

Bizi bizden ayıran ne felek oldu ne kader

Seni elimden alan benim gibi bir insan...