Sevmelerime Ekim Yağdı

Bilmem tükendimi dönmeler?

Daha ne kadar kaldı yoklasana bi ceplerini

Üşüyecekse parmakların dur,

Sevmelerime ekim yağdı.

Yağmurların heybesinde yalnızlık bohçaları

Islatır ceplerini

Dur dur yoklama

Nisan çalsın kapıları..

Limelenmiş sonbahar dantelleri

Serilir bulutlardan aşağıya.

Yeryüzüne çeyizlik bir edayla

Hüzün yağar..

Saçlarımı hasret tarar

Göz halkalarımı Onsuzluk yağmalar..

Bir kadın için paylaşamama duygusunun

Kuvvetliliğini hissediyorum damarlarımda

Hele ki O'ndan bahsediyorsak

Kıskançlığım kocaman yalnızlık sahilleri oluşturabiliyor

Kıyısında bulunduğum deniz;

Dalgalarını aşındırdıkça

Yağmurlar daha çok yağıyor yalnızlığa

Ve sanırım zatüre olmuş bir yalnızlık var ruhumda.

Yamalı bedenimden

Ruhuma gece sızıyor.

Güneş dikiş tutamıyor karanlığa,

Karanlık güneşin iliklerinden geçemiyor.

Kirpiklerime asılmış Ay

Yıldızlar yas ediyor..