Sevmem Vedaları Ben

Sevmem öyle vedaları ben

Fırtınadır veda; yıkar

Ne varsa mamur aşk adına

Gidilecekse asude olmalı gidişler

Sessizlik hep bir ihtimaldir

Yanar o ışık ölene kadar

Sus ve sessizce çık yanımdan

Hem gözlerine yakışmaz vedalar

Hakir gecelerin buğulu düşlerinden uyanıp

Arsız arsız acıya gülen

Alay edip bütün çıkmaz sokaklarla

Bir çıkmaz sokakta ölen benim

Hor bakıp köprü intiharlarına

Okyanuslara layık gördüm aşkını

Aşkını Kuzey Kutbu'nda

Bir aysbergin bağrına gömdüm

Sonra yaktım resimlerinde kederi

O yüzden sessizce ayrıl

Bardağımda yarım bardak su

Sehpada sigaram ve kül

Bir de soğuk çayım kalsın masada

Çok kederlenmem bil

Sevmem öyle vedaları ben

Bütün mahalleyi yakmış gibi

Kanlı bir meydan bırakmış gibi

Gelir bana vedalar

Gözlerin düşmeden yere

Komşuya gider gibi gitmelisin

Şimdi gülümse yüzüme son kez

Saksıdaki çiçekler anlamasın

Bilmesin gittiğini hatıralar

Usulca çek kapıyı

Görüşürüz dermiş gibi yap

Komşuya gidermiş gibi yap

Ve git

Sevmem öyle vedaları ben