Sevmenin Bilinmeyen Hali

Varlığınla yokluğunun arasında bir noktaydı sevmek;

Yaşam kadar sevimli,

Ölüm kadar iğrenç...

Ve bir hikâyeydi aşk;

Bilinmeyen kelimelerin çok olduğu,

Yahut

Anlaşılmamış cümlelerinin sıralandığı,

Neşeden yoksun bir hikâye...

Ayrılığın hasretle birleştiği yerdi sevmek;

Yok oluşların birbirini kovaladığı,

Her şeyin acıdan ibaret olduğu,

Gizemli şehrin ismiydi aşk...

Her seferinde farklı bir bedende

Varlığını sürdüren o berbat tek kelime...

Hayatla ölüm arasında ki zamandı sevmek;

Son durağı unuturcasına nefes almak gibi...

Sonrasında yalnızlığı getiren bir üç noktaydı belki sevmek;

Ve hep özlemle niteledi kendisini:

Baş harfi keder misali...

Aslında hep senle başlayan cümlelerdi sevmek;

Noktası bir tülü konulamayan,

O işkence dolu cümleler...

Tek Bir Not: Can sıkıntısında ki karalamadan geriye kalanlar...