Seyirci Kalma Oğul

Dinle-dur;

Popu, şarkıyı, türküyü,

Seyret-dur;

Sinemayı, tiyatroyu, revüyü,

Oku-dur;

Şiiri, romanı, öyküyü...

Dinle-dur; seyret-dur; oku-dur!

Dinleyici mi olacaksın hep?

Hep seyirci mi kalacaksın?

Hep, okuyucu mu, doğma-büyüme?

Hep Oğul, hep hep Oğul!

Adamsende eğleş orda, huyuna kudur!

Tüket geleni-gideni, nemelazıma buyur...

Kayıtsız kal, sessize kur, ne gam, ne umur...

Tatlı su kurnazı bol, avcı ol, sotada dur!

Çalmalı Oğul; ıslığı, udu, sazı,

Söylemeli; şarkıyı, türküyü, cazı,

Oynamalı; Horonu, Karşılamayı, Barı,

Yazmalı Oğul; şiiri, romanı, fıkrayı.

Çalan- söyleyen olmalı Oğul,

Oynayan olmalı; yazan olmalı,

Kenar ne ki Oğul, ortada durmalı,

Salon varsın kalsın, sahnede olmalı.

Seyirci kalma, yetiş Oğul!

balaban Kent Şairleri.