Şeytan Ovası

Birileri bir mezar kazıyor.

Karanlıkta metal sesleri,

Kürekleri taşa çarpıyor,

Ay ışığında tilki izleri.

Ceset ceset masumiyet

Gömüyor birileri,

Kefen kefen umut.

Bir dua yı boğazlıyorlar yahut,

İçten edilmiş,

Tertemiz.

Karanlıkta

uzaak bir baharda,

Kavuşmayı yakıyor birileri,

İsi geceyi saran dev bir ateş.

Ne yaşaran gözleri var onların

Ne tedirgin elleri,

Gözleri çamurdan

Kızıl Ufukta süzülüyor yeleleri.

Tane tane topluyorlar

Sevdadan polenleri

Koparıyorlar tazecik dallarından

düşleri.

Birileri kör kuyulara bağırıyor

Yalanlarını,ihaneti,fitnelerini,

Uzak dağlarda,

Kimse duymadan.

karışıyor

çığlıkları,günahları karanlığa.

Bir zehir gibi süzülüyor kanları,

Gümüş rengi ırmaklara,

kenarında bereket yüklü

çocukların oynadığı.

Birileri yaşam çalıyor karanlıkta.

Elleri kara,tenleri yara,

İrin sızıyor kasıklarından toprağa.

Kulakları sağır eden bir figan,

Bir isyan gömüyor birileri toprağa.

Kürekler çarpıyor taşlara,

Delirten bir inilti.

Sevinçler saçılıyor her yana,

Topluyorlar tek tek,

Tane tane gömüyorlar toprağa.

İman gibi,ibadet gibi

Tapıyorlar hırslara.

Birileri var orada,

Pusuda,sessiz

isler arasında,

gözleri çamurdan.

silik bir ıslık sesi

yükseliyor kuytudan.

Şeytani,ölümcül,

benliği saran

Titriyor kuzular korkudan..