Şeytana Havva Diyen Utansın

Ömür dediğin bir buğday tanesi

Öğütüp durur candan ötesi

Had bildirir güldürür herkesi

Cana can verdim diyen utansın

Sele verdim toprak yuttu

Aşk dediğim çile tuttu

Gönül fermanla avundu

Yol vermeyen dağ utansın

Damla damla döndü göle

Gönül takıldı göz süzünce

Yâr gölgesinde oturmaya

Yol vermeyen dağ utansın

Dilim dönmez lâl kaldım

Bir çift göze çöl yaydım

Dili tatlı sözünde kör kaldım

Gönüle koyan kader utansın

Benden size ince bir vasiyet

Yüreği zorlayıp etmeyin eziyet

Sonradan kazanılmaz meziyet

Şeytana havva diyen utansın

Elazığ 2018