Şeytanın Kafka'ya Fısıldadığı

sağanak ay ışığı pencereme oturmuş

sırtımda adalet

içimde merhamet

dilimde kelebek ölüsü

sür benzimi...

ardımda şahadet, yüzümde şeytan ölüsü

fikrime el-basan, derisi cebren sövgüsü

metanet dilenen hancılar,

ey dost, ! dizime çök !

sözleri doğuruyor cennet güzeli

tanrıya sukuttur dilim

ve düşer gözlerimden ölüm korkusu

ey dost ! çöktüm dizine !

ziyandır alime gölgesi sürgün

kaç ölü doğurdu zikrine her gün

kalbime dayanan, linç midir ölüm ?

ey dost ! geldim sözüne !