Se/zen-i Ar // Zamane Sevgi Kumpası

Bir yakamoz çaldım denizden.

Yıldızlar ağladı arkasından.

Yalvardı yakardı ölü sefineler;

Canımızı almayın bizden.

Bir güneş çaldım gözlerindeki maviden.

Şehir küstü aydınlığıma.

Karanlığa boyandı endam-ı arz-ı semâ.

Bir şehir daha yok oldu yerküreden.

İskender bakakaldı öylece;

- Boşuna kan döküp savaşmışım ben.

-

Bir can aldın benden,

Aşk sustu,

Kaçtı benden.

Ölüm hoşgeldin,

Ben,

Kefensiz cenazen.

-

Bir tarih silindi tarihimden.

Ardımdan kahkahalar attı aşıklar;

Kahrolsun aşk-ı neyzen,

Yaşasın zamâne sezen.

Mutluyum,

An'a sığdırabildim kendimi.

Zen!

Uyuttum sana ait sevgilerimi.