Sibel

Yağmur sonrası toprak gibisin

ıslak mı ıslak

bulut sonrası güneş gibi

sıcak

ve yırtılan geceye doğarsın

şafak şafak...

gözlerinde uyusun

denizler yıldızlar

sen,

ilk sesler uyanmadan gel!

yanayım yeniden...

ne, içindeyim zamanın

ne de, zaman içimde değil...

nefesler yitirdi , geceliğin

üşümez ellerim?

bir bayram sabahı olmalı gidişler.

bayram,

bayramlıklar içinde iken...

sibelim

naçar gönül ezgilerimi

omuzlarda götüren.

Ah! Sibel'im...

yere düşürmediğim

on gecenin sabahında

gelenim

ve

örtün/düğüm

düğüm düğüm

bu çelişki de, ne ?

kuş kafesten hür,

Şimdi ağlamada gözlerin

ilk sesler uyanmadan gel!

Ki;

Yanayım

yeniden...