Sıcak Ama Uzak

akşam ağlarını ördü

yoluna kederin

neye uzanayım diye sorarken

kendi kendime

uzak ama berrak

gülümsemeler uğrağına çakılı

yaşam güdüsü oldu

ağrılı yokluğun

direncine serüvenimin...

saklı anılarla ağır sarhoş

dilsiz koşturmalarla peşin suçlu

uykusuzluğum

sanırsın az yaşadım

birlikte deniz gözlemeyi

pazartesilere...

iş kavgası teriyle öpüp

şaş kararsızlığını

aşkını hayata alıştırıyorum

ekmeğe

halk otobüslerine

sokağın eli değmemiş

adımlarının saflığını bozuyorum...

bana gelmesen de yalan gitme

gün alalarında yalnız bana mı

bu inatçı sessizlik

sessizliğe yardımcı

uzak ama sıcak

sesler yalımına mı

özlem yorgunluğunun...

gelmesen de düşsüz gitme

karışsın ilk güzümün tadı

son hevesiyle üşümelerimin

ve ortasında

yalnız gidişin kalsın diye

küskünlüğümün

sakınıyorum yalnızlığımı

kendimden bile...