Şifası Olmayan Bir Yar'a Kalbim

Morani bir tesbih gibi akıyor zaman avuçlarımdan

kimdin ki kendimden çok yaralıydın

hangi çetrefil yolun yamacına düştün

söylesene hangi yangında soğudu kalbin.?

Ah evin

ateş söndürürmüş kendisini

Bakma öyle

Suskunluğa hükümlü yürüyorum

ötede kırık hayallerle hissiz yüreğim

bir bu eksikti benden

vara yoğa ağlamak

sorsan

Tanrı'nın gözyaşları

Ah evin

Duyduğum bütün sesler yalan mı?

Ezgisine vurulduğum

rüzgârına kapıldığım pierre

küller savruldu saçlarımdan

tenimde fırtına esintisi

öleceğimi biliyordum

ki acının suyuyla şahadet getirdim

Âhh evin

kimse aşktan ölmedi

Sustum !

unuttum bildiklerimi

yüzüm döndü kıblesine

kalbim emrini verdi sevdanın

son bir "sözün" hâlâ aklımda

mumla arar seni her gece tövbemi

"Ya Rabb Eyyûbi sabrını ver yüreğime"

Ahh

aynı acıyla başlar ana ağıdı

beynimde acının zılgıt sesleri

ben alabildiğince çocuk kadın

sesim sığmaz günahın gölgesine

kuşlukta vurulur sevdam

kanıyor söyleyemediklerim

iri bir ağaç can bulur benden

ateşle öpüştüğümde

Dünya kendi kıblesine küsermiş.

Dilimin ucunda adın

şakaklarımda ter

sırrın çözülmez kalbimde

tınısını kaybeder gece

güneş intihar eder bir sabah

karanlıkta bütün renkler aynı

ezberimde sadece suretin var

yine mevlevi olur yüreğim sana

Ah evin

Hayıflanmazdım sevseydin.

Kim sevdi benden öte cennet bildiğim cehenneminde.

Bilme hâlâ

şarabi akşamlar yansır suratımda

göğsüm sırılsıklam iner dergâhına

indikçe helaldir ateşin gözlerime

yanarken düşerdi gölgem duvarlara

selamsız gecelerim hayalin gölgesinde

aynada mahzun duruşun duruyor

gözlerime çarpacakmış gibi bakışların

Ah evin

Sen yine bilme kalbimde varlığını

Anladım ki

yalanmış yaprağın rüzgara özlemi..

sesi yokmuş artık kuşların

öyle soğuktu An'kara

karanlık bir kuyu muydu dünya

Sırtımda bıçak yarası

Kalbimden yar'a aldım

Şapka çıkarttığım hüzün bulutlara selâm olsun

Gizem/Asi