Sıfır Noktası
Sayısız rüyalara soyundun
bilinçaltı odalarında
Her geceye aynı tabirle uyanmak
yordu dünyanı
Zihinsel savaşlar sürüp gitti
Uyuduğunda depremler başladı
Ağlayan şehirler gördün
Rüzgarın salladığı bir ağaç gibi
köklerini aradın
Sana en yakın olana daldığında ise
Kapılar kapandı yüzüne
Hayat koridorunda dolaşıp durdun
Kahır yapraklarıydı döktüğün
Bir mevsimin yoktu
berzah nöbetlerinde
Uykudasınız demişti Peygamber
İşte en acı rüyaları gördün
Sancıdın kanadın ağladın
Bir düdük sesinden farksız
bağırdın istasyonda
Kimseler duymadı
Herkes zihninin yalancısıydı
Kaynama derecesinde mikrop aradın
Neydi en sağlam yalanların bilinçaltı öyküsü
Buzlukta saklanır mıydı
Sahi var mıydı bir tüketim süresi
Belki sadece kanmak istedin
Bir damla suya
Vahayı çöl sandın
Ya da çölde vaha aradın
Haydi zihnim gel otur şöyle
Depremler hüküm sürmez
aşkın ülkesinde
ah sevmeyi bildikçe
Yüreğim konuşmak istedi
zihnim susmayı öğretti
Sıfır noktasında aşk
cayır cayır yanmaktı