Sıfır Yedi X 13
Çekilen acı, unutulan anılar beraberinde
Bir huzur hayatı, koşturanlar, unutulan günler
Umutlar, yarında yaşanan onca gün
Koşar gelir bir gün sen de coşarsın melekler gibi
Sefa yüreğinde tek başına kalırsın
Bulamazsın kelebek etkisini kalbin astada
Konarsın bir dala uçmaya yeltenirsin,
Karşında bir avcı, sen işinde seslerin çıkmadığı kuş
Avcı sanır ki hep av yapacak,
Kimse düşünmüyor öteki alemi!
Ne gam yemiştir seni ne de yüreksizliğin kader
Sevilmeyen erdemi hissetmek zorundasın sen!
Yaylalarda arı kovanı, içinde bir kraliçe
Sayısız çiçekler, sonsuz çalışma noktaları
Arı kovanının içi midir kraliçenin evi?
Çalışkan işçi arılarımı, ovanın avcısız kuşları mı?
Ne son gelecek ne av bitecek,
Nede doğan güneş
Tanrı inancı arttıkça gülmeyi sevinç sanma
Suyu da doyum!...
Ömür akıp giden rüzgarlar gibi
Savurmayacak mı seni evrende?
Ne seversin nede su içebilirsin
Bunlar zorunludur her gün yaşaman için,
Bulanık suda gölgeni göremezsin sen!
Çamurdan geldik, ısınarak parlayan ışığa döneceğiz!
Bir yola çıktık geçmişi yok
Işık bitmeyecek içinde kaybolsak da
Tavşan gider ovaya, yavruları yoktur arı kovanında!