Şiir

- I -

H/elbe(s)t göğerecek dilimden

Bulutları sancıyla öpüştüren...

Biz

Sevmeyi, kendi dilimizde bilen insanlar

Sevgiye, öfkeyle sarılan çocuklar..

Yetim bir bebek gibi

Ömürlerimizin avlusuna

Şafaklarda, şakaklarımıza koşan namlularda,

Issız, ay ışığı dağlarda;

Barutun, kanın, kurşunun gölgesinde

Ruhumuzu serdikçe gökkuşağına, kıl çadırlarda;

Biz

Boşaltılmış, yakılmış köy

Haram uykularla alınıp götürülen

Nehrin kıyısında, nehirle tükenen

Kefensiz, kimliksiz cesetler...

/ Biz

Yazgısı sefaletleştirilmiş

Faili 'belli' meçhuller.../

- II -

H/elbe(s)t göğerecek dilimden

Sancıyla bulutları öpüştüren...

Biz

Sınır uçlarında

Açlıkla, ölüme doyurulanlar

Dilleri kısırlaştırılanlar, kısıtlananlar

Biz

Vatanında yurtsuz, yurdunda vatansız bırakılanlar

Biz

Tarlalarda, umutlarını

Güneşin çarmıhına geren mazlumlar

Genişliğinde göğün, esaretin, aç bırakılmışlığın

Kızılca kıyamet seherinde, şafakların;

Çığlıklarını, kurşunlarla öpüştüren

Ve kimliksiz, kimsesiz dövüşen

Kederli yüzleriyle, onurun ışıltısında pırıldayanlar...

/ Biz

Koştukça vur(ulan)lar

Vuruldukça koşanlar.../

- III -

Bütün yenilgiler bizimdir

Bizimdir bütün çentikler..

Dağlarda yanan

Yangında dağlanan

Uçurum çiçekleri ve mavzerleriyle

Alazlarıyla, ayazlarıyla

Sesini dağlara

Dağları, gökyüzüne vuran ses

Bizimdir...

/ İ s y a n l a r b i z i m d i r !

B i z i m d i r i n s a n l a r ..

Y a ş a m a k i ç i n ö l ü m l e r

B i z i m d i r ! /

M.H

ağustos-2oo9

Helbest - Şiir -