Şiir Ağlar Şair Ağlardı

Hafakanlarım ne zaman dindi ki,

Hep coşkun aktı, kabardı.

Siz fark etmediniz belki !

Kalem yazdıkça;

Şiir ağlar,

Şair ağlardı...

Şimdi,

Şiir şaire,

Şair kelâma,

Kelâm, kaleme küstü.

Ve

Herşey sustu...

Gayrı, ne şiir,

Ne de şair ağlayacak.

Çünkü şair, kalemi kırdı.

Ve

Bir daha yazmayacak

Not: Benden bu kadar. Sizlere nice güzel paylaşımlar şiir yürekli dostlarım...